Merel-helden

Op het hek zit een klein bundeltje veren

Het is zwart met een snavel knalgeel

Hij kwettert en tettert luidruchtig

Angst en paniek zijn zijn deel

Vlak bij hem zijn vrouwtje

Zo bruin als de zomerse grond

Zij kwettert paniekerig mee

Fladdert op naar de Vijand terstond

Hoger op een tak zit een ekster

Voor hen het grote zwartwitte gevaar

Ze pikken naar hem en lokken hem weg

Het nestje heroïsch beschermd door het merelpaar

Middeleeuwse oorlogsdroom

Het zwart van de nacht is vervuld

Met de bittere stank van oorlog en vuur

Als het aanvallende leger het uitbrult

Bij het bedwingen van de hoge vestingmuur 

Buiten de muur trebuchets op een rij

Geladen met iets wat fel hevig brandt

Ze smijten krachtig en woest hun lading naar mij

En wat brandt is nu in de stad aangeland

Verstijfd van angst kijk ik, ‘t is nu licht gelijk dag

Mijn oren vangen smartelijke kreten des doods

Nu komt het brandende steen ook op mij af

Ik moet nu wat doen, wegvluchten desnoods

Ik open mijn ogen en terwijl ik de teddybeer neerleg

Zie ik: geen branden, geen oorlog, geen vijandige kroon

Uit mijn lichaam sijpelt de angst langzaam weg

En ik weet: het was maar een droom