Verlaten glorie

een grote eindeloze lege hal
grijzig stof dat echoot klaagljik
voetstapgeluid weerkaatst heel onbehaaglijk
enkel nog bewoond door geestental

monument van ooit beroemd en nu gewezen glorie
werknemers en machines zijn niet meer
zij vertrokken naar 't beter economisch weer
deez' oud fabriek is nu alleen memorie

ooit bruisend bron van grote werkgelegenheid
mensen werkten samen voor het groter goed
verdienden hier hun maand'lijks poet
oud fabriekspand eenzaam zwemmend in de tijd

niets is blijvend, niets is eeuwig
alles gaat ooit verloren in de tijd
wordt geweest, beëindigd, kwijt
en enkel de herinn'ring blijft

Tussen je fantasie en je droom

Op het punt van ontmoeting
Tussen je fantasie en je droom
Ligt een plek dat de tijd ving
Een plek, magisch en mysterieus ongewoon

Een plek van zowel zijn als van niet-zijn
Waar de tegenstellingen beide zijn tegelijk
Waar de tijd jammert en raast als in pijn
Want hij is machteloos gemaakt in dit rijk

Eindeloos eeuwig, uitgestrekt en oneindig
Tot de horizon een leeg magisch land
Klaar voor bedenksels droevig en geinig
Die zullen ontspruiten aan dat nietsloze zand

Je eigen mysterieuswondere bouwgrond
Voor de landerijen en gebouwen der geest
De plek die zowel je fantasie als je droom bond
Die je verhalen magisch aaneen weeft

Dat is het midden van niets
Leeg gelijk een vers blad papier
Het vullen kun jij alleen doen
't zijn jouw verhalen die wortelen hier

Je kunt het vullen met trollen, kabouters
Bevolken het land met magiër, fakir en gnoom
Laat jij er wonen de lieverds en stouterds
Daar in dat land tussen je fantasie en je droom

In dat verre midden van niets
Uitgestrekt, oneindig en leeg
Ligt het land eeuwig geduldig voor je klaar
Te wachten op het idee dat je kreeg

Vul het midden van niets met jouw gedachten
Vul het met luchtkastelen van kristalhelder glas
En met de dromen van zovele nachten
Die samen spelend afwachten tot jij er ook was

Dan zullen jullie samen spelen
Je bedenksels, gedachten en dromen en jij
Samen
In het leeg toch gevulde midden van niets.

Het eindeloos eeuwige midden van niets

Creative Commons CC-BY-SA Ingrid Jansen

In het midden van niets
Loopt een weg van nooit naar nergens
Leven de stralende sterren in 't ergens
Brandt een gemeen-koperen ploert al tergens
Daar midden
in het midden van niets

In het midden van niets
Sjokken kamelen geduldig voort
Nergens is niets dat hen stoort
De bedoeïen kijkt om naar de poort
Verloren in het midden
Het midden van niets

In het midden van niets
Dient een verre oase zich aan
Een reiziger schreit een dorstige traan
Van de dorst bijna gestorven gegaan
Dorre droogte
in het midden van niets

In het midden van niets
Reis je van nergens naar nooit
Reis je naar 't nu van 't ooit
Waar tijd turbulent raast ongekooid
Eeuwig
In het midden van niets

In het midden van niets
Is 't ijskoude nacht en bloedhete dag
Daar waar je de fata morgana weer zag
Daar waar magie en mysterie nog mag
Zinderend' hitte
Van het midden van niets

De eenzame uitgestrektheid
Van het midden
Dat eindeloos eeuwige midden van niets

Tijdzee: een twittergedichtje

in
de zee van tijd
borrelen bellen
der
mooie momenten
omhoog