Alleentijd: een elfje

Alleentijd

Stil, thuis

Even geen mensen

Even introvert mogen zijn

Chill

Het meisje zonder droom

Er was eens, in den verre
In het land van waan en hoon
Daar leefde eens een meisje
Een eenzaam meisje zonder droom

Zij was diep ongelukkig
Een droom hebben was toch zo gewoon
Eenieder had er een behalve zij
Een idioot was zij zo zonder droom

Men vond haar gek en stom
Een rariteit en heel erg ongewoon
Maar zij had nu eenmaal niets
Zij was nu eenmaal zonder droom

Op de bergen riep zij naar de wolken
Eenzaam droevig, grijs en koud en kil
Wanhopig riep zij: "Help mij, lieve goden!"
"Vertel mij toch wat ik bereiken wil"

"Wij kunnen jou niet helpen"
Klonk plots een stem vervuld met smart
"Wij gaan niet over dromen
Je moet dit vragen aan je eigen hart"

Maar haar hart was leeg en stil
Slechts vervuld van echo-toon
Zij zeeg neer en schreide
Bleef zij dan eeuwig ongewoon?

Snikkend klom zij verder naar het klif
Van het dal klonken de waan en hoon
Een diepe zucht, een traan, toen sprong zij
Zo stierf het meisje zonder droom

Als je er ooit naartoe gaat
Naar dat land van waan en hoon
Luister dan en hoor haar schreien
Een rariteit is zij, voor eeuwig ongewoon
Blijft zij het meisje zonder droom

Ik ben er

Ik ben er
Kijk naar mij
Loop niet aan mij voorbij
Alsof ik niet besta

Ik ben er
Ik ben niet blond of slank of ideaal
Niet rijk, beroemd of geniaal
Maar ik ben er

Ik ben er
Ik ben maar heel gewoon
Een grijze muis, een simpele eikenboom
Maar ik ben er

Ik ben er
Niet extreem getalenteerd
Niets wat je bovenmatig deert

(Nou ja ik schrijf gedichten,
Best wel goed al zeg ik zelf
Maar wat héb je daar nou aan?)

Enfin, als alles is gezegd
En alles is gedaan:
Ik ben er

Ik ben er
Ik leef en ik besta
Ik ben er, kijk naar mij
Loop niet gedachtenloos aan mij voorbij
Alsof ik niet besta

Droomprins 2

soms dan ben ik alleen
soms voelt het zo leeg en zo stil
een akelig lege plek aan mijn zij
dan is 't dat ik dagdromen wil


dagdromen van een lieve lach
dromen van een arm om me heen
dromen van een stevige knuffel
dromen van nooit meer eenzaam alleen


wat voor kleur ogen heeft hij?
heeft hij steil- of krulletjeshaar?
houdt hij van spruitjes, spinazie?
is hij eigenlijk wel knuffelbaar?


zou hij van voetbal houden?
staat hij fanatiek langs de lijn?
zit hij bij verlies van de club
heel de avond chagrijnig te zijn?


hoe zou hij zijn
en hoe ziet hij er uit?
ach wie zal het zeggen
en wat maakt het ook uit


laat mij 's nachts in mijn dromen
zacht, roze-brillig en zoet
laat mij die ene tegenkomen
dat ik die éne ontmoet


en later, vroeg of laat
maar dan in het echt
zal ik hem tegenkomen
dat geloof ik oprecht

Tel je zegeningen

Soms heb ik van die momenten dat
Ik me zo eenzaam voel als wat
Dan zie ik om me heen en kijk
Alle leven is met twee gelijk

Mensen lopen hand in hand, verliefd
Een vader knuffelt zijn kind, zo geliefd
Ik kijk om me heen en zie
Voor mij is het er nie

Dan bedenk ik me: dat denken is fout
Want er is wel iemand die van me houdt
Meer mensen zelfs, lieve mensen om me heen
Ik ben heus niet zo alleen

Maar af en toe voel ik me toch wat eenzaam
Niet zo vrolijk, gezellig en goed
Dat weet ik dat ik mijn zegeningen tellen moet
Zodat die sombere bui weer weg zal gaan

Dan denk ik aan Mama, zo warm en hartelijk en lief
En aan mijn lieve familie en aan Floor en Sieg
Collega's, vrienden, kennissen om me heen
Ik ben heus niet echt eenzaam alleen.

Dat de wereld af en toe zo legig lijken moet
Is gezond en toch alleen maar goed
Want dan tel je weer je zegeningen stuk voor stuk
Alle kleine dingen die zo veel bijdragen tot het echt geluk

En die zegeningen, nou dat zijn er best wel veel
Elke klein stukje heeft zijn heel rechtmatig deel
En al ben ik soms eens heel erg nukkig
Alles met elkaar ben ik best wel heel gelukkig.