Elfje tussendoor

geslapen
heel vast
als een blok
nu heb ik hoofdpijn
paracetamol

Tussen je fantasie en je droom

Op het punt van ontmoeting
Tussen je fantasie en je droom
Ligt een plek dat de tijd ving
Een plek, magisch en mysterieus ongewoon

Een plek van zowel zijn als van niet-zijn
Waar de tegenstellingen beide zijn tegelijk
Waar de tijd jammert en raast als in pijn
Want hij is machteloos gemaakt in dit rijk

Eindeloos eeuwig, uitgestrekt en oneindig
Tot de horizon een leeg magisch land
Klaar voor bedenksels droevig en geinig
Die zullen ontspruiten aan dat nietsloze zand

Je eigen mysterieuswondere bouwgrond
Voor de landerijen en gebouwen der geest
De plek die zowel je fantasie als je droom bond
Die je verhalen magisch aaneen weeft

Dat is het midden van niets
Leeg gelijk een vers blad papier
Het vullen kun jij alleen doen
't zijn jouw verhalen die wortelen hier

Je kunt het vullen met trollen, kabouters
Bevolken het land met magiër, fakir en gnoom
Laat jij er wonen de lieverds en stouterds
Daar in dat land tussen je fantasie en je droom

In dat verre midden van niets
Uitgestrekt, oneindig en leeg
Ligt het land eeuwig geduldig voor je klaar
Te wachten op het idee dat je kreeg

Vul het midden van niets met jouw gedachten
Vul het met luchtkastelen van kristalhelder glas
En met de dromen van zovele nachten
Die samen spelend afwachten tot jij er ook was

Dan zullen jullie samen spelen
Je bedenksels, gedachten en dromen en jij
Samen
In het leeg toch gevulde midden van niets.

Duif - elfje

In een van mijn RSI/CANS-pauzes keek ik even naar buiten en zag een tafereeltje met drie duiven in een boom:

duif
nog een
drie stuks koeren
herrie in de boom
fladderen

Het eindeloos eeuwige midden van niets

Creative Commons CC-BY-SA Ingrid Jansen

In het midden van niets
Loopt een weg van nooit naar nergens
Leven de stralende sterren in 't ergens
Brandt een gemeen-koperen ploert al tergens
Daar midden
in het midden van niets

In het midden van niets
Sjokken kamelen geduldig voort
Nergens is niets dat hen stoort
De bedoeïen kijkt om naar de poort
Verloren in het midden
Het midden van niets

In het midden van niets
Dient een verre oase zich aan
Een reiziger schreit een dorstige traan
Van de dorst bijna gestorven gegaan
Dorre droogte
in het midden van niets

In het midden van niets
Reis je van nergens naar nooit
Reis je naar 't nu van 't ooit
Waar tijd turbulent raast ongekooid
Eeuwig
In het midden van niets

In het midden van niets
Is 't ijskoude nacht en bloedhete dag
Daar waar je de fata morgana weer zag
Daar waar magie en mysterie nog mag
Zinderend' hitte
Van het midden van niets

De eenzame uitgestrektheid
Van het midden
Dat eindeloos eeuwige midden van niets

De engel van authenticiteit

Een poosje geleden nam ik deel aan een schrijfworkshop. Een onderdeel van de schrijfworkshop was een acrostichon of naamdicht schrijven. Vlak daarvoor hadden we allemaal een kaartje gepakt met een plaatje van een engel er op. Toen we het plaatje mochten omdraaien, zag ik dat mijn engel "Authenticiteit"  heette. Mijn acrostichon moest dus het woord authenticiteit vormen.

Aan jezelf en de wereld

Uit het hart

Toon wat leeft

Hart openen

Erkennen wat leeft

Niet wegstoppen

Trots zijn op het

Ik, mezelf

Compleet ben je

Innerlijk mooi

Toch dan ook uiterlijk mooi

Erken die je bent

In en met jezelf durven zijn

Tot in de eeuwigheid

Aan de koffie in een klein restaurant

Zittend in een klein restaurant

Met een kopje koffie bij de hand

Kijk ik door de grote ruiten

Naar de drukke wereld buiten

Gelede bussen tjokvol met student

Racen razend richting trein

Omdat zij in het weekend

Graag thuis bij ouders willen zijn

Ik zie de kruising met het stoplicht

Dat is ook een leuk gezicht

Het licht verspringt van groen naar geel

Foeterende automobilisten zijn er veel

Licht van geel naar rood plopt

Een truck met oplegger stopt

Met grote letters op zijn zijkant

Staat de tekst "Flora Holland"

Aan de koffie in een klein restaurant

Ben ik helemaal happy want,

Kijk ik fluitend door de ruiten

Naar de haastige mensen buiten

In een klein restaurantje aan de koffie

Vrije vrijdag in mijn relaxte kloffie

Kijk ik naar buiten o zo blij

Want daar trekt de werkende wereld

Aan mijn vogelvrije oog voorbij

Ode aan een sneeuwklokje

uit een heel klein bolletje groei jij

in de herfst weggestopt in groninger klei

in de winter jou te zien boven de grond

breng jij het bericht dat de lente komt

groen ben jij tegen het sneeuwerig wit

groen waar een wit klokje in zit

witte sneeuw en sneeuwwitte bloem

in de kou groei jij dapper en koen

hoopvolle aanblik in de kou

groei jij elke winterlente trouw

wit klokje met groen rokje

zo groei jij, dapper sneeuwklokje